#DreamBig volgens Nele Reymen


#DreamBig volgens Nele Reymen    

In haar dromen zijn we allemaal eenhoorns die cupcakes kakken, aldus Nele Reymen, auteur van o.a. de roman Verloren Brood. Voor Juttu schrijft ze een column, deze keer over de zin en onzin van groots dromen.

Op Goodreads vind ik 519 quotes over #dreambig. Op Pinterest zijn er ‘1000+ ideas’ over datzelfde thema. Nog meer of dezelfde citaten, prenten, huizen, juwelen en een albumhoes van Frans Bauer waarop je kan klikken en onmiddellijk terechtkomt op de single met de ronkende naam Durf te dromen. ‘Aim for the stars, maybe you’ll reach the sky!’ ‘Reality is wrong, dreams are for real!’ ‘When you cease to dream, you cease to live.’ Om maar te zeggen dat het wel iets is tegenwoordig, dat groots dromen. Wie het niet doet, is niet goed bezig. Niet zoals Frans Bauer. En dat is voor mij dus een jammere zaak, want zelf ben ik geen grote dromer. Ik noem mezelf liever een realist, niet te verwarren met een pessimist.

 

Hierboven wordt nochtans anders beweerd. Daar staat wel degelijk dat we in mijn dromen allemaal eenhoorns zijn die cupcakes kakken. Dezelfde zin staat zelfs te lezen op mijn eigen persoonlijke website. Want belangrijke mensen hebben een eigen persoonlijke website. Echt belangrijke mensen updaten die website ook wekelijks, maar dat is een ander verhaal. Laten we het erop houden dat ik mezelf beschouw als iets van gemiddeld belang met bovengemiddelde, want verzonnen dromen.

 

Ik heb namelijk nog nooit gedroomd over eenhoorns die overigens helemaal geen cupcakes kunnen kakken, zelfs niet in parallelle werelden. Het zou mooi zijn, dat zou zoveel. Dus daarom durfde ik het te schrijven. In het beste geval zei het wel iets over mezelf. Dat ik een soort idealisme voor ogen had, mogelijks. Of geloof in groots dromen. 

Aan dromen verspil ik geen tijd, wel aan wensen. Die zijn tenminste haalbaar.

Een rondje droomverklaringen die ook in overaanbod op het internet te vinden zijn, bevestigt die gedachte. Een droom over een eenhoorn wordt namelijk als iets positiefs beschouwd en symboliseert blijkbaar veel mooie dingen. Hoge idealen, hoop, kracht, inzicht in situaties, zachtaardigheid en puurheid. Droom je daarbij ook nog over cake en het al dan niet eten van die cake, dan heb je succes in wat je onderneemt. Over uitwerpselen of de daad die nodig is om die uitwerpselen te bekomen, wordt niet meteen iets gezegd, tenzij in de vorm van diarree. Dat staat namelijk symbool voor angst om los te laten. Wat het hele gebeuren van de illustere droomverklaring voor mij plots wel heel geloofwaardig maakt, want ja.

 

Maar ik heb het dus niet gedroomd. Wat moest ik anders? Was het beter geweest om te schrijven dat er in mijn dromen niet bijster veel gebeurt en dat ik het ’s morgens toch allemaal vergeten ben als dat wel al het geval is? Dromen zijn voor mij per definitie dingen die niet haalbaar zijn. Nooit. Dus daar wil ik geen tijd aan verspillen. Al zal de voltallige redactie en de kandidaten van De Droomfabriek uit de jaren 90 mij tegenspreken. Wat me eraan herinnert dat ik van hen nooit met een orka heb mogen zwemmen, misschien vond mijn ongeloof zijn wortels in hun afwijzende postkaart. De dingen die wel haalbaar zijn, zijn wensen. Ambities. En die heb ik wel, met hopen.

 

Wie met beide voeten op de grond staat, komt nooit vooruit. Zo luidt een van die 519 quotes. Voor we onszelf allemaal tegelijk voorbijlopen, voeg ik daar graag nog iets aan toe: nu en dan stilstaan is daarom nog niet zo slecht. Al is het om een cupcake te kakken.