#GoWithTheFlow volgens Nele Reymen

Nele Reymen is auteur en altijd hongerig. Deze keer schreef ze een column over meegaan met de stroom en wat dat juist betekent.

Dat je stoelgang je niet ergert.

Dat is volgens een zekere CGvdB het best mogelijke antwoord op de vraag wat het begrip ‘go with the flow’ nu juist betekent. Je kan het nagaan op startpagina.nl, een plekje op het wonderlijke internet waar je goede vragen kan stellen in de hoop goede antwoorden terug te krijgen. Wat duidelijk niemand kan garanderen. Het enige kwaliteitsmerk is een duimpje omhoog of een duimpje omlaag, uitgestoken door bezoekers. CGvdB kreeg voor zijn bijdrage een duimpje omlaag. Twee keer. De feiten dateren van 2010, dus ik veronderstel dat hij daar ondertussen mee kan lachen. En dat over zijn stoelgang hetzelfde gezegd kan worden.

 

Iemand anders, met name SOG, denkt het antwoord ook te weten. ‘Gaan met die banaan!’, zegt hij. Met uitroepteken. Iets wat SOG volgens mij wel typeert. Wat SOG niet weet is dat hoe luider je praat, hoe beter ze je horen maar hoe minder mensen nog luisteren. En dan is er nog patrick, zonder hoofdletter, die het op een ander niveau bekijkt.

 

‘Zoals de stroming van een rivier heb je de flow (etymologisch afgeleid van fluctuare = meedrijven) waardoor je je moeiteloos mee laat gaan.’ Het mag duidelijk zijn dat patrick een degelijke man is. Wat kennis van het Latijn in het kopje en een aantal zelfhulpboeken op het schap in de woonkamer. En dat is oké, patrick. Dat mag. Je moet alleen je naam met een hoofdletter leren schrijven. Dat hoort zo.

 

Uiteindelijk is er nog change, ook zonder hoofdletter, die het ergens in een erg lange comment toch weet samen te vatten: ‘Het is een gevoelsmatige kwestie.’ 

Ik wou en zou winnen tegen de wildwaterbaan, maar raakte al snel mijn bikinibroekje kwijt

En daar hou ik, NR, het ook graag op. Als iemand go with the flow zegt, word ik meteen terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd. Naar die paar keren dat we naar een zwembad met een wildwaterbaan gingen, om exact te zijn. Die wildwaterbaan was niks voor mij, omdat ik mijn eigen kracht steeds wou meten met die van het water. Een ongelijke strijd, al wou ik dat pas toegeven na het slikken van liters water en het zoeken van mijn bikinibroekje dat ergens door de stroom was meegenomen. Met de billen bloot kreeg ik het gevoel dat je soms beter gewoon meegaat met de stroom. Om in die stroom wel je eigen richting te kiezen. 

 

Mensen zijn volgers, dat heb ik moeten leren met vallen, opstaan en verdrinken. Maar er moet er wel eentje voorop lopen. En in mijn eigen leven wil ik het liefst die voorloper zijn. Onlangs besloot ik mijn goede raad weg te geven aan mijn vijfjarig nichtje, MR, toen ze met roepen en tieren liet blijken dat ze niet naar de naschoolse opvang wou. Go with the flow, zei ik, een tikje zelfgenoegzaam. Waarop zij antwoordde dat ik zelf niet flauw moest doen. Ik dacht terug aan wat CGvdB, SOG, patrick en change zeiden. Om vervolgens te besluiten dat mijn nichtje nog het meest gelijk had.