basket.timer.attention

basket.timer.time.is.running.out

#LightenUp volgens Nele Reymen

In haar dromen zijn we allemaal eenhoorns die cupcakes kakken, aldus Nele Reymen, auteur van o.a. de roman Verloren Brood. Voor Juttu schrijft ze een column, deze keer over een lichtere kijk op de wereld. En over Danny. 

Lighten up

To lighten up means to relax, to become less serious or less angry.

Lighten up, would ya? It was an accident.

#relax #serious #stress #chill #lighten

 

By DannyMcgill December 17, 2006

Bron: www.urbandictionary.com

Ziedaar. Door het begrip waarrond alles hier draait eenmaal te googelen, ben ik met het zevende zoekresultaat op de verklaring ervan gestoten. Klaar als een klontje en in slechts één zin. Met één voorbeeld ter illustratie. En enkele hashtags die jammer genoeg wel al hun waarde hebben verloren sinds mensen heelder zinnen na dat hekje schrijven.

Tot zover. Mijn echte en meest diepe interesse gaat uit naar de auteur van de begripsverklaring. Ik wil weten wie Danny Mcgill is, meer dan wat ook. Vanwaar deze goede man komt, wat hij doet, hoe hij eruitziet en waarom net hij de tijd heeft genomen om die specifieke term te definiëren. Met die woorden. En dat voorbeeld. Op die dag.

 

Een rondje Facebook leert me dat Danny wel minstens drie naamgenoten heeft en die houden zich zowat overal ter wereld op, van Glasgow tot New York. Maar verder is er op het eerste gezicht niet veel meer over de man bekend.

In mijn hoofd is het daarom zo gegaan:

Het is een zondag, die bepaalde zeventiende van de twaalfde maand. Danny wordt na een stevig avondje stappen mogelijks wakker in een bed dat niet het zijne is, kijkt naast zich en ziet een naakte vrouw liggen. Die ook niet de zijne is. Een man die de hare is, komt de slaapkamer binnen en betrapt de twee. 

Met een voet in zijn slip kan Danny maar één ding zeggen: ‘Lighten up, would ya?’

Een woordenwisseling volgt, het komt tot een handgemeen, Danny wordt uit bed gesleurd en naakt op straat gegooid. De vrouw zwiert zijn slip nog door het slaapkamerraam en bijt in zijn achtergebleven schoenzolen, terwijl haar man haar met de vlakke hand de wind van voren geeft. Langs achter. Een gezinsdrama voltrekt zich en Danny kan staand op het asfalt met slechts een voet in zijn gerecupereerde slip maar één ding zeggen: Lighten up, would ya? It was an accident. Hij trekt zijn slip over zijn billen en wandelt huiswaarts, terwijl hij op een kruispunt bijna omver gemaaid wordt door een foeterende chauffeur in een auto. Danny had rood licht, maar dat vond hij niet erg. Eenmaal thuis wilde hij zijn visie op de wereld met die wereld delen. En geen betere plaats daarvoor dan het wereldwijde web. Danny schudt wat woorden uit zijn mouw, bevestigt en publiceert. Danny zijn leven kan weer even verlicht als daarvoor verdergaan en hij heeft vast nog een paar schoenen staan dat zijn achtergelaten paar kan vervangen.

 

Danny’s leven is mooi, omdat hij het mooi maakt. Daarom heeft de mensheid nog wat van Danny te leren, dat weten we allemaal. De wijze waarop hij in het leven staat, relax en chill, is benijdenswaardig. Want wij zijn de man die Danny uit bed sleurt en op straat gooit. Zonder kleren en waardigheid. Wij zijn de chauffeurs die Danny omver maaien en foeteren. Terwijl ik misschien liever de vrouw ben naast wie hij wakker werd. Als het dan mijn man was die de slaapkamer binnenstormde, zou ook ik slechts één ding te zeggen hebben.