Cartoonist Niet Nu Laura geeft
Juttu Wijnegem een kleurrijke knipoog

‘Dat klopt! (lacht) Kort nadat ik afstudeerde in 2013, startte ik halftijds als illustrator en combineerde mijn eerste opdrachten met verschillende jobs. Toen de eerste Juttu store opende in Antwerpen, was ik meteen getriggerd. Er viel zoveel te ontdekken, van fashion en accessoires tot homewear, cadeautjes en boeken. Dat was toen erg verfrissend en ik ben dus meteen enthousiast gaan solliciteren. Een paar jaar geleden kreeg ik een berichtje van iemand die mijn boek had gekocht bij Juttu Antwerpen. Bij het afrekenen vertelde de verkoopster blijkbaar trots dat ik er nog had gewerkt. Dat vond ik heel schattig om te horen! Ik heb er alleszins erg graag gewerkt. En ik vond het ook erg verleidelijk, al dat moois. Straf detail: ik kocht toen een plaid en die ligt nog steeds in mijn zetel…’

‘Ik zou het omschrijven als ‘a day in the life’. Het is zaterdag, je wordt relaxed wakker, trekt iets leuks aan, neemt een lekker ontbijtje, gaat wandelen met de hond. Er zitten heel wat zachte, vrouwelijke elementen in. En onbewust is er een craving ingeslopen: ik ben momenteel vier maanden zwanger van ons eerste kindje. Ik ben nooit een grote ontbijter geweest, maar nu ben ik de allergrootste fan geworden.’

‘Technisch wordt de illustratie best spannend, omdat deze op een pijler terechtkomt. Het verhaal moet dus mooi doorlopen wanneer je errond wandelt. Die laatste details voor een publiek zie ik helemaal zitten. Er was een tijd dat ik zoiets best intimiderend vond, nu besef ik dat 99% dat ene kleine foutje helemaal niet opmerkt.’

‘Dat was eigenlijk een grap. Cartoons maken en strips tekenen deed ik al van jongs af aan. Ook tijdens mijn studie bleef ik dat doen, maar nooit als opdracht. Ik had niet het gevoel dat er iemand op mijn cartoons zat te wachten en worstelde best met veel faalangst. En dus begon ik een blog als een soort visueel dagboek en doopte deze Niet Nu Laura.’

‘Tijdens mijn masterjaar was ik aan het struggelen: in het voorjaar had ik nog steeds geen idee wat ik als afstudeerproject wou doen. Een van mijn docenten had mijn blog bezocht en moedigde mij aan om hiermee verder te gaan. Uiteindelijk werkte ik een stripverhaal van veertig pagina’s uit. En net dat werd tijdens de masters expo opgemerkt door een beeldredacteur van het toenmalige jongerenmagazine Maks. Het mailtje van die man is misschien wel het mooiste van mijn leven geworden: hij bood mij een stripopdracht aan. Dat was de start van een hele reeks opdrachten voor het magazine en ook de start van mijn professionele carrière.’

 ‘Mijn cartoons en strips moeten vooral herkenbaar zijn. In de workshops en lezingen die ik geef, heb ik het vaak over de perfecte tekening. Daar geloof ik namelijk niet in: als je een grappige cartoon of strip wil maken, dan is perfect tekenen ondergeschikt aan wat je wil vertellen. Ik breng mijn persoonlijke kijk op het dagelijkse leven, maar pik er wel telkens situaties uit die herkenbaar zijn. Ooit maakte ik een boek met de titel Monumentaal Middelmatig. Dat vind ik nog altijd een goede omschrijving van mijn werk: ik maak de kleine, alledaagse dingen groot.’

‘Dat blijf ik spannend vinden, omdat je dat toch nooit echt kan inschatten. Onvermijdelijk sluipen er actuele thema’s in die mij raken. Het voorbije jaar ging het bijvoorbeeld regelmatig over artificiële intelligentie en de impact daarvan op creatieve beroepen. Ook cartoons over het vrouw-zijn: dat we ons soms onveilig voelen, dat we nog altijd de grootste last dragen in het huishouden, dat het niet altijd eerlijk is om vrouw te zijn in deze wereld. Dat zijn gevoelige thema’s die altijd weer heel wat reacties uitlokken. Vaak positief, maar er wordt ook gediscussieerd natuurlijk. Je bent het niet met mij eens? Prima, we kunnen perfect van gedachten wisselen. Doorgaans blijft het beschaafd, echt grof is men zelden. En anders verwijder ik de haatcomment, want het heeft geen enkel nut om zoiets online te laten staan.’

‘Ongelofelijk maar waar: de meest controversiële was er eentje over zonnebrandcrème! Dat had ik totaal niet zien aankomen. In die cartoon zie je hoe mijn vriend zich veel te kwistig insmeert met mijn dure zonnebrandcrème en ik hem probeer af te remmen. Gebaseerd op echte feiten trouwens, mijn vriend smeert zich altijd royaal in. Heel gek: er zijn cartoons waarbij mannen zich aangesproken voelen, maar hierbij werden ze echt boos! Ik kreeg als reactie bijvoorbeeld dat wij vrouwen veel te materialistisch zijn. Dat was totaal onverwacht. Mijn vriend kon er alleszins goed om lachen.’

‘Zeker niet. Ik noteer continu losse ideeën op mijn telefoon. Soms groeit zo’n idee binnen de week uit tot een volwaardige cartoon, soms blijft het maanden sudderen. Voel ik het niet meteen, dan ga ik wandelen. Dat helpt altijd. Sowieso worden mijn zwangerschap en straks het ouderschap belangrijke thema’s. We hebben vier maanden gewacht om het nieuws te vertellen, intussen heb ik al superveel ideeën verzameld waar ik nu echt wel mee aan de slag wil. Vanaf nu mag dus het losbarsten op mijn kanalen.’

Benieuwd naar de illustratie van Laura? Kom langs op (datum) tijdens de opening van Juttu Wijnegem en zie Laura live aan het werk, want die dag zorgt ze voor de finishing touch. Bovendien krijg je een unieke shoppingtas met een illustratie van Niet Nu Laura (zolang de voorraad strekt).