Interview met Griet Depoorter van Wolvis

Omdat je het straks maar beter lekker warm hebt in het bos, een gesprek met Griet Depoorter. 

Who is?

Griet Depoorter

Leeftijd: 35

Afkomst: Ingooigem (West-Vlaanderen)

• Woonplaats: Gent

Achtergrond: studeerde voor ingenieur-architect en werkte tot twee jaar terug als architecte in het bureau van haar vriend, Tim Peeters Architecten. Volgde in avondschool een gerenommeerde modeopleiding in Sint-Niklaas. 

Mama van Marius (2) en Anemone (6)

Job: oprichter en CEO van Wolvis

What about?

WOLVIS

Sinds: 2013

Wat is het:  Belgisch breigoedlabel

Bekend om: statement-sjaals en matching mutsen

• Gemaakt van: duurzame wol (een mix van merino, alpaca en kasjmier)

100% made in Belgium, gebreid in een Waregems familiefabriekje

Stijl: poëtisch en architecturaal, tijdloos maar met aparte structuren en niet-alledaagse kleurcombinaties 

Bij Juttu: sjaals in groen, donkergroen, oker en koningsblauw, mutsen in groen, donkergroen, bordeaux en oker. Limited editions!

Motto: "Poetry in every stitch." Elke collectie, elk apart stuk vertelt een verhaal en ademt een bepaalde sfeer.

Ik leg liever de focus op beter worden dan op groter worden. Ook dat is groeien.

Als het kriebelt

“Terwijl andere kinderen met Lego of Barbie speelden, breide ik sjaaltjes voor mijn poppen. Het was mijn oma die me de kneepjes van het vak leerde en tot mijn achttiende was breien een creatieve uitlaatklep en pure ontspanning. Tijdens mijn studies bleef er maar weinig tijd over, toch is het altijd blijven kriebelen...

Enkele jaren geleden volgde ik een modeopleiding in avondschool. Ik was nooit het type dat maandelijks de Vogue doorbladerde, trends interesseerden me niet. Maar een minicollectie creëren vanuit één sterk idee, dat vond ik een uitdaging. In mijn derde jaar koos ik voor knitwear en de passie voor het breien laaide meteen weer op. Ik kreeg een breimachine cadeau en ging ook buiten de schooluren aan de slag, voor mezelf, voor mijn zus, voor vriendinnen...  

Op een dag kreeg ik een Facebookbericht van iemand die een van mijn sjaals bij een gemeenschappelijke vriendin had gespot. Of ik sjaals wilde maken om in haar winkeltje te verkopen? Ik ben meteen gelijk zot beginnen breien.” (lacht)

Helemaal Belgisch

“Al snel botste ik op grenzen: een sjaal breien neemt tijd in beslag en is een eentonig werkje. Wilde ik een minimale oplage halen, dan moest ik de productie uit handen geven. Eigenlijk is Wolvis heel organisch gegroeid. Er kwamen steeds meer opdrachten binnen en voor ik het besefte was ik een bedrijfje geworden...

Ik kan met trots zeggen dat ik in België produceer. Dat betekent een iets duurder prijskaartje, maar ook minder C02-uitstoot, eerlijke lonen en veilige werkomstandigheden. Produceren in België is bovendien handig. Ik kan makkelijk ingrijpen, iets waar ik veel tijd mee win.

Hoewel ik vandaag nog steeds geboeid ben door architectuur en vanop een afstand betrokken ben bij de projecten van Tim Peeters Architecten, koos ik twee jaar geleden bewust voor mijn label.”

Op de proef gesteld

“Bij de vorige collectie (die in het najaar van 2018 in de ‘Ik Koop Belgisch’ Pop-up Space bij Juttu lag, nvdr) liet ik me inspireren door de seventies architectuurfoto’s van Bernd en Hilla Becher, bij de nieuwe FLUX-collectie liggen wetenschappelijke proefjes aan de basis. Magnetische velden zie je niet rechtstreeks, maar je kan ze wel zichtbaar maken door wat ijzervijlsel rond een magneet te strooien. Dat effect bootste ik na door twee verschillende garens met elkaar te mixen. In een van die garens zit een minimum aan elastaan, wat de stof tijdens het wasproces een beetje doet krimpen. Daardoor ontstaat die specifieke, unieke structuur.

Af en toe krijg ik van een winkeleigenaar de vraag om een sjaal uit een vorig seizoen te reproduceren, omdat deze zo goed verkocht. Dat doe ik dus niet, omdat ik daar absoluut geen plezier uit haal. Ik wil mezelf én mijn sjaals elk seizoen heruitvinden, en mijn klanten keer op keer prikkelen met iets nieuws. Het creatieve proces zal voor mij àltijd primeren op het commerciële.”

6 snelle vragen

1. Vanwaar de naam?

“Het is een tikje vergezocht, maar mijn naam - Griet - is een vissoort, vandaar. Verder klinkt Wolvis gewoon tof. Mensen vergeten het niet snel.” 

 

2. Grootste inspiratiebron?

“Ik denk vrij architecturaal en val voor vormen en structuren. De ene keer laat ik me inspireren door het reliëf in een baksteen, de andere keer door magnetische veldlijnen. De volgende keer misschien wel door de structuur in het melkschuim op mijn koffie…” (lacht)

 

3. Favoriete item uit de collectie?

“Sjaal ‘Lidy’. De ene tint tilt de andere naar een hoger niveau. Door de twee kleuren te combineren, ontstaat er een soort smaragdgroen dat me doet denken aan de kevertjes van Jan Fabre. Magisch!”   

 

4. Toekomstplannen?

“Ik wil heel graag een oversized trui ontwerpen die bij de mutsen en de sjaals past. En hoewel ik uiteraard wil groeien als merk, leg ik voorlopig liever de focus op beter worden dan op groter worden.”

 

5. Mooiste compliment?

“In Antwerpen spotte ik op één dag drie mensen met een Wolvis-sjaal. Dan moet ik me echt inhouden om hen er niet over aan te spreken. Ik vind het vooral een groot compliment wanneer mijn design een hele look versterkt.”    

 

6. Ons thema is #intothewoods. Waaraan denk je dan?

“Deze collectie bevat veel warme boskleuren. Ook uit de structuren in de natuur haal ik vaak inspiratie, zo baseerde ik twee jaar geleden mijn collectie op het mos dat tussen stenen groeit. Ook de natuur die zijn weg zoekt in de stad, vind ik heel mooi. Zelf ontsnap ik tijdens de weekends graag even aan de drukte van de stad. Samen het bos in, héérlijk!”