De gouden haarlakbussen hebben gelijk

Eva Daeleman kon lang niet met haar lijf door één deur. Maar het kon niet anders. Zo begon de weg naar aanvaarding, zelfzorg en zelfliefde. Voor Juttu schrijft ze over #liefvoormijnlijf.

Lief voor mijn lijf

Ik wilde niet samen door de deur, maar het moest wel. Ik kon niet samen douchen, maar het moest wel. Samen eten was ook al tegen mijn zin, maar opnieuw: ik had geen andere keuze.

Ik heb mijn lijf lang slecht behandeld, met de onbewuste gedachte dat als ik me echt als een takkewijf zou gedragen ik wel een nieuw in de plaats zou krijgen. Integendeel, mijn lichaam nam haar plek nog harder in: ik kwam bij. Het begon meer aandacht te vragen: het deed pijn. Het werd steeds erger en erger, het was als samenleven met de vijand. Maar weet je, ik bedacht me dat het geen toeval is dat we hebben samen te leven. Dat het geen toeval is dat de kosmos, om het maar even zo te benoemen, ons gematcht heeft. Als cupido gaan ze op zoek naar de ideale verbinding tussen body en mind én soul. Want zijn we een lichaam met een ziel of een ziel met een lichaam?

Toen ik doorkreeg dat het allemaal niet toevallig is begon ik aan een grote ode, De Ode Der Zelfzorg. Mijn lichaam werd BAE. Ik werd lid van de selfcare club. Aanvankelijk niet met volle goesting, maar als iets pijn doet dan slikt ge. Dan neem je die homeopathische druppels die smaken naar zweetvoeten. Om maar iets te zeggen. 

Het ding was dat ik het eindelijk allemaal anders begon te zien. Dat kwam niet zomaar op een dag binnen gevlogen in mijn hersenpan, neen, ik leerde het door erover te lezen, door sessies met therapeuten, osteopathen, kinesisten. Een heel leger aan deskundigen om mij duidelijk te maken dat mijn tempel aan renovatie toe was en dat we niet enkel de buitenkant zouden versieren met bladgoud, maar we startten bij het fundament. Stilaan werd ik bewuster. Ik stopte met het pleasen van de buitenwereld, mijn verlangen voor een boekskeslijf liet ik stukje bij beetje los. Ik maakte keuzes die me beter zouden doen voelen. Dus ik ging ik inzoomen op elke hap die ik in mijn mond stak, elk crèmeke dat ik op mijn gezicht smeerde: geen brol meer. Ik dumpte mijn corrigerend ondergoed, ging weer dieper ademen en koos outfits die lekker aanvoelden. Sport kwam ook weer op mijn lijstje, niet als marteling als ‘van moeten’, maar wel om meer energie te krijgen. Er werden grenzen afgebakend en ik nam een scheidsrechter in dienst: een coach. Zij hielp me te stoppen voor ik een rode, of nog erger rotte tomaat werd. 

Het werd een lange tocht, de Santiago de Compostela om mijzelf terug te vinden, om de connectie tussen tempel en computer terug te vinden. De vraag wat wil ik was in dat moment moeilijk te beantwoorden. Ik wilde zoveel en eigenlijk niets. Ik ging me vooral afvragen: wat heb ik nu nodig? Dat was geen gevit op mezelf, dat waren geen dodelijke spinningsessies, geen bh’s die mijn borsten ingraven, geen zakken M&M’s, geen glas rode wijn in bad.

Hoe graag ik ook wilde dat iemand anders het voor me ging oplossen, dat een bemiddelaar zei: beste hoofd, stop met kankeren. Helaas. Ik had zelf de wandelschoenen aan te trekken en de eerste stap te zetten. 

De Grote Verzoening werd geen doel, maar classic story, een reis. Eentje waar ik elke dag opnieuw voor kies. ’s Ochtends mediteren en rustig de tijd nemen om de dag te starten, voedend ontbijten met boekweit, werk dat me in mijn kracht zet, waar mijn lijf vrijheid krijgt.

Ik sport nog steeds met een coach, ik wandel elke dag. Kies voor plantaardige voeding en suiker is een trut. Alcohol komt er trouwens ook niet meer in. EVA! Zo saai. Wel, ik daag je uit om het samen met mij bij te leggen met je lijf. De eerste stap te zetten voor een levenslange intieme vriendschap, in goede en slechte tijden. Je zal scherper zien, intenser voelen en af en toe eens diep zuchten. Maar zoals dat merk van de gouden haarlakbussen ooit zei: je bent het waard.

Eva Daeleman is schrijver en gepassioneerd door alles wat met energie te maken heeft. Ze is yogi, bewustzijnscoach, reiki master, ondernemer en spreker met een groot hart voor bewustzijn en duurzaamheid. Eva houdt ervan om mensen in hun eigen kracht te zetten: mannen, vrouwen, jong en oud. Mensen het geloof in zichzelf doen terugkrijgen is mooier dan Ryan Gosling, en die is behoorlijk mooi. Ze wil mensen inspireren om te durven dromen én doen, te leven met hun buikgevoel.